Je weet dat je de cut al gehaald hebt en toch ben je een best een beetje gespannen… dus ik ook. Er werd de afgelopen week af en toe wel aan mij duidelijk gemaakt: jij hebt de laagste handicap, dus jij kan dit winnen. No pressure… no pressure at all…!
Maar hoe dan ook stond ik vol goede moed op. Rustig richting golfclub, beetje inslaan, chippen, putten. Prima. Als laatste ging ik samen met Margaret de baan in. Het ging wel prima. Niet super goed, maar ook niet super slecht. Na negen holes stonden bijna alle dames op 45 of iets daarboven/onder. Vooral dit volhouden, was de boodschap aan mijzelf. Dat deed ik dan ook en kwam uiteindelijk met een rondje 89 terug in het clubhuis. Milcah volgde op drie slagen achter mij en Gelina op vier slagen.
Alle 6 dames waren bij voorbaat door naar dag 2. Dan hoor ik jullie denken: Zo weinig vrouwen? Dat klopt. Ik roep hierbij dan ook op om volgend jaar het eerste weekend van september vrij te houden en je aan te melden voor het clubkampioenschap. Ook als je denkt dat je geen kans maakt. Het is sowieso een heel mooie ervaring en het is echt niet zo vanzelfsprekend dat degene met de laagste handicap wint.
Toen kwam dag 2! Toch weer redelijk gespannen begon ik die ronde samen met Milcah. Het begon belachelijk slecht met een 8 op hole 1 (je MOET je bal uitholen!), doordat ik de bunker links van de green iets te veel aandacht had gegeven. In principe was m’n voorsprong op Milcah op dat moment al als sneeuw voor de zon verdwenen, maar niet getreurd: ik had nog 17 holes te gaan en mijn venijn zit ‘m meestal in de staart.
Vanaf hole 5 begon ik weer in m’n spel te komen en wist ik m’n zenuwen in bedwang te krijgen. Beter laat dan nooit. Na de eerste 9 had ik 48 slagen (!), Milcah maakte met een 45 de totaalstand voor ons gelijk. Gelina had een mooi rondje 43 gelopen en had dus een slag minder dan wij op dat moment. Toen dacht ik: oké, dan moet ik nu knallen zoals ik dat wel vaker de 2e negen kan doen. Ik speelde dan ook geconcentreerder en maakte een stuk minder fouten dan in de eerste 9 holes. Uiteindelijk had ik op de tweede 9 holes 43 slagen, Milcah 45 en Gelina 50.
De eindstand:
Drie keer is scheepsrecht zullen we maar zeggen, want de afgelopen twee edities werd ik beide keren tweede. Nu dan eindelijk de 1e prijs in de wacht gesleept! Super blij mee!
Mohegan gefeliciteerd met je overwinning bij de heren! Werner Speksnijder, ik wil je toch even noemen: wat een fantastische prestatie heb jij neergezet zeg! 10e bij de heren met zelfs een 2e 9 van 37 slagen! Fred en Jenny bedankt voor de organisatie, de greenkeepers voor het fantastisch prepareren van de baan en de rest van de dames en heren bedankt voor jullie gezellige aanwezigheid!
Volgend jaar weer en dan hoop ik echt dat er meer vrouwen meedoen en we met z’n allen écht voor de cut moeten ‘vechten’!
Met grote blije groet,
Marah Kamerling